Bu yazıyı yazmak konusunda kararsızdım. Çünkü benim kullandığım bir araç o köpeğin canını aldı. Bu çok rahatsız edici bir durum!
Yağışlı bir Cumartesi gecesi bir köpek canından oldu, araç hasar aldı ve eşimle birlikte çocuklar çok korktular.
Misafirlikten dönüyorduk. Arabanın hızını sabitledim ve yola bakıyordum. Yağmurdan ancak önümü görebiliyordum. Gri bir şeyi arabanın sağ tarafında fark ettim. Sonrasında hava yastıkları patladı. Görüşüm kapandı ve direksiyonu sımsıkı kavradım. Fren yaptım, sağ aynaya bakarak arabayı yol kenarına çektim.
İlk olarak olay yerine otoyol ekipleri geldi. Köpeği yoldan çektiler ve yol kenarındaki çiçeklerin arasına gömmeye başladılar. Bizimle hiç muhatap olmaya niyetleri yoktu. Yanlarına ben gittim. Hala anlam vermekte zorlanıyorum. Sonrasında dubaları koyup vardiya değişimi deyip gittiler.
Biz tutanak için otoyol jandarması ve çekiciyi beklemek zorunda kaldık. Çocuklarla eve dönebilmek için bir arkadaşımı aradım.
Aslında ilk önce taksi ile çocukları eve göndermeye niyetlendim ama Bedia karşı çıktı. Birlikte dönelim diye diretti. Çocukların tüm sürecin halledilmesini görmesi iyi olur diye düşünmüş. Ben ise daha fazla korkmamaları için gitmeleri iyi olur diye aklımdan geçiyordu.
Ocak ayının son saatleri olan Cumartesi gecesi ailece çok korktuğumuz bir gece oldu.
Lafya 